من بي قرار عشقم          از اون و دل نوشتم
خونه خرابه اين دل            اين بوده سرنوشتم
من با تو سبزه زارم            بي تو در انتظارم
جونم قربون مي دم          دست تو مي سپارم

تويي عشق آخرينم          مني که برات مي ميرم
تويي  مثل يک فرشته       اين بازي سرنوشته

تو بودي که زندگي مو         با تو من دوباره ساختم
راه و رسم عاشقي رو          توي زندگيم شناختم
تويي حا لا تک ستاره         جز تو فدايي ندارم
بزار تا که من عزيزم          جونمو به پات بزارم

تويي عشق آخرينم       مني که برات مي ميرم
تويي  مثل يک فرشته      اين بازي سرنوشته

مث آیینه باریدی

منو از غم جدا کردی

تو قلب من درخشیدی

تو ای پایان شبگریه

تو ای بانوی شب بوسه

بدون وقتی بری روزم

شب آغاز کابوسه

من از تو قصه میگفتم

که تو پایان اندوهی

که تو آغاز لبخندی

بزرگی،عاشقی،کوهی

که تو ماهو نشون دادی

به من که زخمی دشنم

به من که کورم از گریه

به من که خسته و تشنم

به تو ای آخرین شبگرد

تو این شب اقتدا کردم

نگیر از من نگاهت رو

که بی تو زخمی و سردم

من از تو قصه میگفتم

که تو پایان اندوهی

که تو آغاز لبخندی

بزرگی،عاشقی،کوهی

پشت درهايی که امتدادشان میرسيد به آخر نگاه تو
بارها شکست قلبم
بارها خود را در تکه هايش ديدم
بارها صدای آمدن پا را
صدای خشخش برگها را شنيدم
خواستم لب بگشايم
از چيزی بگويم که سالها پشت درها مانده
اينک تنهايم،
پشت همان درها
تنهايی را درک میکنم
و صدايم را آنچنان در گلو میفشارم که ديگر
شکستن تکه های قلبم را هم نمیشنوم

31. خود را از اسارت زنجيرهاي بدبيني، منفي نگري و نااميدي آزاد كن.

32. به خاطر اشتباهات گذشته خود را سرزنش نكن.

 ۳۳.به ديگران كمك كن آن چه را كه مي خواهند بدست آورند.

34. در فرهنگ لغات خود " شكست " را " تجربه " معنا كن.

35. با شرايط زندگي سازگار باش.

 36. هنگام از دست دادن ناراحت نشو، وقتي هم چيزي بدست آوردي خوشحال نباش.

37. در مقابل خواسته ها و گفتار ديگران انعطاف پذير باش و نخواه كه حرف، حرف خودت باشد.

38. براي كشف حقايق، زياد تفكر كن، بخصوص جهان آفرينش.

39. به قدر توان تلاش كن و نتيجه را به خدا واگذار كن.

21- بر جسم و روح خود مسلط شو.
22-  براي اينكه شاد باشي بايد شادي آفرين باشي.
23-در زندگي به جاي "شناور بودن"، "شناگر" باش.
24-اندوه روز نيامده را، بر روز آمده ات نيفزا.
25- هرگز سعي نكن به ديگران بقبولاني كه حرفت درست است
26-  قبل از انجام كاري يا گفتن چيزي به ضرورت آن بينديش.
27- بي احترامي ديگران را با بي اعتنائي جواب ده.
28- به جاي بيزاري از انسانها از رفتارهاي بد آنها متنفر باش.
29-  بگذار ديگران از تو به عنوان فردي آرام و خوشرو ياد كنند.
30- يگانه داروي آرام بخش روح و جان، ياد خداست

11-  به تفسير و تعبير كارهاي ديگران نپرداز.
12-  هر كاري را با علاقه و تمركز انجام بده.
13- زندگي خود را هدفمند كن و براي رسيدن به اهدافت تلاش كن.
14- چيزهائي را كه دوست داري به ديگران ببخش.
15-قلبت را از نفرت خالي كن تا خوشبختي در آن لانه كند.
16- براي انجام كارهاي مورد علاقه ات زياد به نظرات ديگران اهميت نده.
17- در تصميم هاي خود تاخير نينداز.
18-  هنگام عصبانيت نفس عميق بكش و تا ده بشمار.
19- با ديگران طوري رفتار كن كه دوست داري با خودت رفتار شود.
20-  به هيچ كس اميد نداشته باش جز خدا.

خانه ای دارد کنار ابرها 

مثل قصر پادشاه قصه ها

خشتی از الماس و خشتی از طلا

رعد و برق شب طنین خنده اش

سیل و طوفان نعره توفنده اش

هیچکس را در حضورش راه نیست

هیچکس از جای او آگاه نیست

پیش از اینها خاطرم درگیر بود

از خدا در ذهنم این تصویر بوذ

آن خدا بی رحم بود و خشمگین

خانه اش در آسمان دور از زمین

بود امّا در میان ما نبود

مهربان و ساده و زیبا نبود

در دل او دوستی جایی نداشت

مهربانی هیچ معنایی نداشت

هرچه می پرسی جوابش آتش است

آب اگر خوردی عذابش آتش است

تا خطا کردی عذابت می کند

در میان آتش آبت میکند

تا که یک شب دست در دست پدر

راه افتادم به قصد یک سفر

در میان راه در یک روستا

خانه ای دیدم خوب و آشنا

زود پرسیدم پدر اینجا کجاست؟

گفت:اینجا خانه خوب خداست

گفتمش پس آن خدای خشمگین

خانه اش اینجاست؟اینجا در زمین؟

گفت:آری خانه او بی ریاست

فرشهایش از گلیم و بوریاست

مهربان و ساده و بی کینه است

مثل نوری در دل آیینه است

خشم نامی از نشانیهای اوست

حالتی از مهربانیهای اوست

قهر او ار آشتی شیرین تر است

مثل قهر مهربان مادر است

آن خدای پیش از این را باد برد

نام او را هر دلی از یاد برد

می توان با این خدا پرواز کرد

سفره دل را برایش باز کرد

چکه چکه مثل باران راز گفت

با دو قطره صد هزاران راز گفت

حرف هايي دل با تو گفت، راست راست

اشك هايي چشم با تو ريخت ،ناب ناب

دستي در دست تو آمد ،پاك پاك

و نگاهي چنان خيس و زلال

كه شب چشم هايش را آنجا شست

مي شود آيا بدين سادگي آواز خواند؟

مي شود آيا بدين سادگي حرفي زد؟

گفتي از عشق نبايد لب گشود،

گفتم به چشم،    لب فرو بستم،

تو را با دست ها عاشق شدم!

گفتي اين دست را نبايد دستي گرفت

گفتم به چشم

با دو چشم عاشق شدم

گفتي از چشم حذر كن

كه در آن دو آتش است

سوزد دلي

گفتم به چشم

تصوير آخرت هنوز پرده ي چشمم شده

چشم بستم،آتشش مغزم بسوزاند هنوز

من تو را با جان دل عاشق شدم،

از تو خواهي كه نسوزاند تني

جان را بگير

نازنين، حرف هاي دل

راست بايد باشد

اشك هاي چشم

ناب بايد باشد

دستي كه در دست تو آمد

پاك بايد باشد

و نگاهي چنان خيس و زلال

كه شب چشم هايش را آنجا بشويد بعد از اين. . .

بر برگ سفيدي به سفيدي قلب پاک مهربانت        نقاشي کن عکس خورشيد را  

                  ودر پشت پنجره سرد تنهاييم بگذار       تا که بر من بتابد     

               و روح يخ بسته ام را حرارتي جاودانه بخشد
بر برگ سفيدي به سفيدي قلب پاک مهربانت          نقاشي کن امواج آبي دريا را  

        تا ماهي کوچک قلبم در آن آرامش آبي       از حس بيتابي رها گردد
          نقاشي کن اسب چابک عشق را         تا مرا ببرد , ببرد به آنجايي که  

             فقط تو باشي و من باشم و عشق و نور 
             برايم نقاشي کن نم نم باران را     تا شوره زار خشک دلتنگيم    

دشتي سرسبز گردد آشيان شقايق ها
نقاشي کن سايه بان امنيت را     تا در زير آن ببافم         فرشي از جنس آرامش    

                  و بنشينم , بنشينم  در انتظار تو
بر برگ سفيدي به سفيدي قلب پاک مهربانت        نقاشي کن عکس خوشبختي را 

    و بر ديوار زندگيم بياويز
            نقاشي كن كوهي بلند را     تا بر قله ي آن كوه بلند      

                      در گوش آسمان بخوانم        كه آه ه ه ه ه ه ه         

           من چقدر خوشبختم ,خوشبخت

نقاشي کن عکس خورشيد را      ودر پشت پنجره  تنهاييم بگذار 

      تا بر من بتابد       و روح يخ بسته ام را حرارتي جاودانه بخشد

نقاشي كن كوهي بلند را     تا بر قله ي آن كوه بلند       در گوش آسمان بخوانم

نقاشي کن عکس خورشيد را    كوهي بلند را    

   واسب چابک عشق را   تا مرا ببرد , ببرد به آنجا که 

     فقط  عشق و نور باشد و  تو باشي و من باشم